April 14, 2017 jasperdetaeye

Vrolijke Huilende Zeehonden en een Swingende Mark Rutte

San Francisco, mijn thuis, voor de afgelopen week. Dit is de twede maal dat ik in deze stad bezoek. Mijn eerste keer in San Francisco resulteerde in veel verrassing, verbazing en verontwaardiging. Mijn tweede keer in San Francisco werd ik minder belast met te verwerken nieuwe indrukken en had ik meer ruimte om te genieten van de sporadische architectuur, mooie kustlijn,
levendigheid op straat en vrolijk huilende zeehonden.

Dit keer was ik in San Francisco voor de Sales Kick Off van New Relic. Tijdens dit weekevenement wordt het nieuwe fiscale jaar van New Relic ingeluid met reflecterende en strategische boodschappen, maar vooral met veel ‘opwekkende We-Are-Great-uitspattingen’. Deze Sales Kick Off was duidelijk van een Amerikaans bedrijf. Het overmatige zelfvertrouwen, inherent aan het vakgebied Sales, geaccentueerd door de expressieve Amerikaanse cultuur, was zeer interessant om mee te maken. Ik houd er van om groepsgedrag en individueel gedrag te analyseren en kon daarom mijn geluk niet op met alle Amerikaanse – netwerkborrels, workshops, nasynchronisatie wedstrijden en een pompeus gala.

In Dublin houden wij deze overdreven (Let op: sterk oordeel) Amerikaanse cultuur wel is voor de gek. Op het moment dat wij naar het kantoor in San Francisco gaan, wordt er gegrapt over de nood om onze klapspieren te trainen en over de 100 awards die worden uitgereikt. Ondanks het feit dat ik mij kan vinden in dit oordeel, aangezien ik ben opgegroeid in een wat meer bescheiden cultuur in Nederland, kan ik ook zeker de waarde inzien van deze Amerikaanse expressiviteit.

In San Francisco mag je op een grote gong slaan ieder keer dat je een Sale behaald. Iedereen staat dan op en klapt op de bedrijfsvloer. Gezien er ongeveer 100 Sales Reps werken in San Francisco betekent dat er hele dag lekker ge-gongt en geklapt wordt. Ik besprak met twee Amerikaanse collega’s dit gebruik. Advocaat van de duivel spelend, gaf ik aan dat ik het tijd verspilling en nep vond en dat ik de voorkeur geef aan werken in plaats van de hele dag klappen en gongs slaan. Dit konden ze totaal niet begrijpen en ze verklaarde mij voor gek. Zij gaven aan dat dit essentieel is voor hun Sales afdeling. Zij keken mij verbaasd aan toen ik vertelde dat wij elkaar sporadische een waarderende hand of een klop op de schouder geven als equivalent van klappen om elkaar te feliciteren. Zij konden, als reactie daarop, niet begrijpen hoe wij het vol hielden in Dublin?

De Amerikaanse manier van elkaar waarderen en complimenteren tegenover de Europese manier is interessant om te analyseren. Één van de twee is niet de juiste manier. Het is compleet afhankelijk van de cultuur. Echter denk ik dat wij, Europeanen, weleens elkaar meer mogen complimenteren en expressiever mogen zijn. En zo mogen Amerikanen ook weleens aandacht besteden aan de keiharde feiten in plaats van te blijven leven op een roze wolk. Trump: Yeah. That is True.

Rise and Shine, Baby

Deze week heb ik genoten van de ochtenden in San Francisco. Vaak stond ik op rond half 5 (Dankjewel Jet Lag) en startte ik mij dag met een rondje rennen en een kort bezoek aan de fitness. Het is prachtig om San Francisco te ervaren gedurende de ochtend. Waar je de vogels nu wel kan horen fluiten door de afwezigheid van getoeter en ander rumoer, kan je contrasterend door rustige straten hardlopen. Elke ochtend begon ik met een uurtje ‘vermoeiend’ sporten. Echter resulteerde het in veel mentale energie voor de rest van de dag. Na het sporten las ik wat en mailde ik wat voor werk. Tijdens het ontbijt, half 8, had ik het gevoel al een halve dag aan productiviteit erop te hebben zitten. Rise and Shine Baby! 🙂

Swingende en zingende Mark Rutte

Elke groep heeft een leider. Hoe groot of klein deze groep ook is. Een voetbalteam heeft een aanvoerder die de lijnen uitzet (figuurlijk). Een gemeente heeft een burgemeester die de lintjes door knipt (figuurlijk). Een politieke partij heeft een fractievoorzitter die het van de daken schreeuwt in de tweede kamer (figuurlijk). Een land heeft een president en een bedrijf heeft een CEO. In Nederland hebben wij Mark Rutte en bij New Relic hebben wij Lew Cirne als leider. Wij, mensen, hebben deze leiders nodig voor hun visie, maar ook zeker als een voorbeeldfunctie.

Deze week heeft mijn leider bij New Relic, Lew Cirne, mijn ogen geopend voor wat betreft de voorbeeldfunctie rol van een leider. Voorheen dacht ik dat het belangrijk was om een keurig, gedisciplineerd en gecontroleerd voorbeeld te geven als leider. Echter is dit zooooo… 20ste eeuw. In de 21ste eeuw…. is het als leider essentieel om authenticiteit, kwetsbaarheid en toegankelijkheid te geven als voorbeeld.

Lew Cirne heeft de verantwoordelijkheid over een snelgroeiend bedrijf met meer dan 1000 werknemers over de hele wereld. Desalniettemin schaamt hij zich niet om zingend en dansend Michael Jackson te imiteren tijdens Karaoke en praat hij met iedereen (conciërges tot mede bestuurders) over zijn zwakheden en verlangens. Zo vertelde hij mij, in een innig gesprek bij de tafeltennis tafel, over zijn verlangen om meer te reizen. Zijn zelfanalyse was dat hij door zijn werkverslaving hier maar niet aan toekomt. Het is mooi dat hij niet in de ivoren toren gaat zitten. Hij begeeft zich onder zijn ‘volgers’ en laat zien dat niemand meer of minder is.

Zie jij het al voor je? Mark Rutte zingend en swingend als Guus Meeuwis. Mark Rutte die Carlo Boshart imiteert en een late-night-show geeft. Mark Rutte die op straat praat over zijn liefde voor opera en zijn twijfels over een zoektocht naar een geschikte partner. Dit klinkt heel gek, maar ik denk dat het een baanbrekende verandering zou brengen in politiek en de algemene cultuur van een land. Ik denk dat Mark Rutte hiertoe in staat is. Na hem gebeld te hebben ten aanzien van dit onderwerp vraag ik me af wat we kunnen verwachten in 2018 van Mark met betrekking tot.

 

Go Mark!

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

What would you like to share?

What do you think about my posts? What do you think about my blog design? Do you have a good story or joke to share? Can I assist you with anything?