March 11, 2017 jasperdetaeye

Leven In Nederblin: Meer is niet Beter

Deze week bestond uit een heerlijke Nederlands-Ierse mix. Deze week was de promotie van mijn broer. Mijn broer is gepromoveerd in de Biomedische wetenschappen. Ik had de eer om Steven zijn paranimf te zijn. Zijn wat…? Ja dat vroeg ik mij ook af toen Steven het aan mij vroeg. Een paranimf ondersteunde de promovendi van oudsher in de verdediging van zijn gedane onderzoek. Kan ik participeren in een discussie van een promovendi Biomedische wetenschappen? Haha! Zeker niet. Gelukkig daarom voor mij dat deze rol omgevormd is naar een symbolisch rol. Ik hoefde dus alleen maar mooi te wezen naast mijn broer die het zware werk deed. Vol trots heb ik aan mijn broers zijde gestaan tijdens zijn verdediging. En ik ben er van overtuigd dat mijn inspanningen om positiviteit en vertrouwen uit te stralen richting mijn broer uiteindelijk geleid hebben tot het feit dat Steven zijn doctorsgraad cum laude heeft behaald. Gekkigheid! Ik ben trots op mijn broer!

Het was erg fijn om weer in Nederland te zijn. Ik keek zeer uit naar het weerzien van mijn ouders, broer, zus en hele familie. Het feest van mijn broer was daarbij een uitgelezen moment om iedereen weer te zien. Het was erg fijn om velen weer te zien en te spreken. Echter heb ik de meest voldoening gehaald uit dieper contact middels een avondje met mijn ouders, goede gesprek met familie en vrienden tijdens het feest, een gezellig ontbijt en een mooie afsluitende broederavond. Ik denk dat mijn bovenstaande woorden geluk ademen dat ik weer vrienden en familie gezien heb in Nederland. Vond ik het dan moeilijk en vervelend om zaterdagmiddag weer naar Dublin te vliegen. Nee. Sterker nog ik keek er naar uit. Mijn ouders zeiden vroeger altijd tegen mij: “We kunnen niet elke dag pizza, pannenkoeken, poffertjes en patat eten. Wij helpen jou door te doseren. Anders vinden je het niet meer lekker.” Deze vergelijking is gekscherend, maar in de essentie komt het overeen met familie-, vrienden en overige relaties. Het is de kunst om de juist balans te vinden in de contact frequentie van een relatie. Meer is niet altijd beter. Ik volg de laatste tijd de visie: Kwaliteit gaat boven Kwantiteit

Week 10 in 6 zinnen

Daily routine.

Geroutineerd continueerde ik mijn werk bij New Relic met leads najagen, opportunities bijhouden, account reviews uitvoeren, outbound strategieën opstellen en uiteraard constant blijven bijleren voor de toekomst, alles onder gezelschap van collega’s, waar ik mij steeds meer bij op mijn gemak begin te voelen. Ik ben mij bewust van de operationele en cognitieve stappen die ik maak op werk, maar tegelijkertijd realiseer ik mij ook dat ik nog maar een fractie van de benodigde (praktijk) kennis tot me heb genomen. Met veel plezier en gepaste trots keerde ik woensdag terug naar Nederland voor de promotie van Steven. Het was een vertrouwd gevoel om familie en vrienden weer te zien in Nederland en bevestigde het  gevoel dat mijn toekomst in Nederland ligt. Deze week stond in het teken van het meer routiniseren van mijn werkzaamheden en leven, wat een geconditioneerd gevoel van saaiheid oproept bij mij. Echter merkte ik dat ik dat deze keer ietwat anders ervaar. Ik ervaar het meer als balansmatigheid en rust die ik graag in mijn leven toelaat.

Lekker bezig

Relaties geduldig en constructief opbouwen in een nieuwe omgeving is een uitdaging. Het aangaan van balansmatige stabiele relatie kost tijd en investeringen. Ik merk dat ik op veel vlakken in Ierland steeds meer een balans vind in vriendschappelijke,- en werkrelaties. Aan het begin van een nieuwe relatie denk je weleens hoe kan ik in vredesnaam adequaat samenwerken of vrienden zijn met diegene. Het resultaat van geduldig investeren is dat je elkaar vind. Je begint te zien waar je elkaar (goed) kan aanvullen, waar elkaars grenzen liggen en hoe je plezierig met elkaar om kan gaan. Ik vind het fijn te ervaren en te analyseren dat ik in dit proces stappen maak. Een van de vele stappen richting gebalanceerde relaties.

Dat kan beter

Op mijn werk maakte ik deze week weer een aantal typische blunders. Al van jongs af aan adviseerde onder andere mijn vader mij: “Je moet eerst denken en dan doen”. Uiteraard knikte ik dan altijd instemmend ja. Tevens begreep ik de inhoud van deze boodschap. Desalniettemin lukte het mij TOEN en ook NU niet om deze wijsheid te integreren in mijn gedrag. Dit uitte zich vroeger in nablijven op school of in ongemakkelijke sociale situaties komen. Vandaag te dag uit zich dat onder andere in minder tactvol gedrag op werk, tot frustratie van mijn leidinggevende en collega’s. Zo wist ik het deze week voor elkaar te krijgen om een mail te sturen naar alle New Relic medewerkers met een dolletje naar een college (Deze fout heb ik al eens begaan op de middelbare school, maar ik ben blijkbaar een Ezel en stoot me altijd meerdere malen aan stenen). Tevens wist ik een klant verkeerd te informeren met als resultaat dat een collega de klantrelatie mocht redden.

De juiste balans
Begin dit jaar besloot ik om naar Dublin te emigreren met de consequentie dat ik een nieuwe balans zal moeten gaan zoeken voor wat betreft Nederlandse relaties. Ik had in de begintijd wel moeite met deze verstoorde gewende balans. Waar ik vrienden dagelijks of wekelijks zag en familie even zo zeer dagelijks of wekelijks moest deze frequentie worden verschoven naar maandelijks. Deze verandering bracht mij onder andere op dit vlak uit balans. Dit brengt vaak negatieve gevoelens met zich mee. Deze gevoelens waren al weer snel geklaard en gelukkig snel de nieuwe relatiecompositie geaccepteerd. De contacten met een ieder zijn intenser en ervaar ik als fijner. Ik vind het fijner om iemand weer te zien en ben oprecht geïnteresseerd in het leven van de ander. Tevens ben ik er van overtuigd dat deze verandering in de contact frequent van relaties de essentiële en meest waardevolle relatie boven zullen doen laten drijven. Ik hoor van andere expats dat ze pas echt vrienden & familie hebben leren kennen wonend in een ander land. Ik ben pas net weg, maar ik kan me wel vinden in deze bevinding.

Me Time

Het toegewijd in blijven plannen van me time is een uitdaging. Deze week is dat mij minder goed gelukt. Ik wilde het maximale halen uit mijn tijd in Nederland en zodoende zo veel mogelijk zien. Is dit slim? Is meer altijd beter? Ben je gelukkiger als je meer mensen kort spreekt of als je minder mensen diepgaander spreekt? Deze invulling van mijn week in Nederland voelde voor dit moment goed. Vooruitkijkend denk ik dat ik mijn tijd in Nederland niet altijd zo zal inrichten. Het is ook erg belangrijk om even een Jasper moment te hebben. Contrast verhoogt de ervaren waarde. Als jij gedoseerd pizza, pannenkoeken, poffertjes en patat eet geniet jij meer van het moment dat je het wel kan eten.

Het is een duidelijke oversimplificatie, maar het is toepasbaar voor wat betreft de ervaren waarde in situaties.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

What would you like to share?

What do you think about my posts? What do you think about my blog design? Do you have a good story or joke to share? Can I assist you with anything?